กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 เกิดใหม่เป็นท่านปู่ (สิบเจ็ด)
“แกนั่นเอง!”
หยางเสินเทียนโกรธจัด เขารู้สึกเหมือนบนหัวตัวเองเขียวไปหมด
แขกทั้งงานดูเหมือนกำลังหัวเราะเยาะเขากันหมด
ตงฟางอวิ๋นซิงไม่สนใจหยางเสินเทียนเลย
เขามองไปที่ลู่เสวี่ยเวย มงกุฎหงส์ทองคำบริสุทธิ์บนหัวของนางก็ร่วงลงมาทันที เผยให้เห็นใบหน้างดงามสะท้านโลกนั้น
ลู่เสวี่ยเวยมองใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น หลายปีไม่เจอกัน ความไร้เดียงสาบนใบหน้าของหนุ่มน้อยคนนั้นจางหายไปแล้ว ตอนนี้กลับมีอะไรที่สุขุมหนักแน่นเพิ่มขึ้นหลายส่วน
“ลู่เสวี่ยเวย”
“ถ้าวันนี้พวกเราเดินออกไปจากที่นี่ได้ทั้งเป็น”
“ฟ้าเป็นพยาน พระจันทร์กับพระอาทิตย์เป็นสัญญา”