กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 พี่ใหญ่แห่งเขาลั่วตี้ (เก้า)
“มันส์! มันส์จริง ๆ เลย!”
ซูเฉินกับโม่เชียนเริ่นหัวเราะกันลั่น ผ่านการสู้กันมาหลายเดือน ทั้งคู่เริ่มมีความรู้สึกนับถือกันขึ้นมาจริง ๆ
แต่ตอนนี้ทั้งสองคนมาถึงจุดที่พลังใกล้จะหมดเต็มทีแล้ว
โม่เชียนเริ่นพูด “หนานกงเฉิน ระหว่างเราสองคนตัดสินกันด้วยกระบวนท่าเดียว!”
ซูเฉินพยักหน้า “ได้”
สู้กันมาหลายเดือน ทั้งคู่ต่างมีอะไรที่ได้เข้าใจในวิถีบู๊
โม่เชียนเริ่นเอามือล้วงเข้าไปในอก กฎเกณฑ์นับไม่ถ้วนของอัฐิเทพมารหลอมรวมกันเป็นดาบยาวที่แตกร้าวเล่มหนึ่ง ในเสี้ยวขณะนี้กลิ่นอายของโม่เชียนเริ่นลดฮวบลงทันที อ่อนแรงลงมาก แต่ดาบมารในมือกลับผ่าท้องฟ้าดวงดาวทั้งผืนออกได้อย่างง่ายดาย