เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ลูกชายเจ้าเมืองผู้มุ่งมั่น (10)
ซูเฉินสงบสติอารมณ์ลง ในใจคิดว่า ‘สมแล้วที่เจ้าเด็กนี่เป็นคนสนิทของข้า ขนาดข้าคิดจะก่อกบฏมาตั้งนานแล้ว มันยังรู้หมดเปลือก’
“เอาละ เจ้ากลับไปพักก่อนเถอะ”
น้ำเสียงของซูเฉินสงบนิ่ง
แต่กลับทำให้ซูอีดีใจจนออกนอกหน้า ท่านแม่ทัพไม่โกรธ แบบนี้ก็แปลว่าเห็นด้วยกับเขาไม่ใช่หรือ
ทันทีที่ซูอีหันหลัง เขาก็ได้ยินเสียงโลหะกระทบกันดังมาจากด้านหลัง
วินาทีต่อมา เขาก็หมดสติไป
ซูเฉินมองร่างคนสนิทที่หัวขาดออกจากตัวด้วยสีหน้าเรียบเฉย ในใจคิดว่าตัวเองคงแก่แล้วจริง ๆ แค่คนขั้นอักขระวิญญาณชั้นที่หก ยังต้องกังวลว่าจะจัดการได้ในพริบตาเดียวหรือไม่
ซูเฉินไม่อยากให้เกิดเสียงเอะอะ เลยเลือกลงมือตอนอีกฝ่ายไม่ทันระวัง
ที่ซูอีพูดไม่ผิดเลย เขาคิดจะก่อกบฏมาตั้งนานแล้ว