กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 พีระมิด
สภาพที่ดูไม่ได้ของทั้งสองคน แสดงให้เห็นชัดว่าพวกเขาต้องเจอสิ่งนั้นเข้าแน่ๆ
เวยหลงถึงกับทรุดลงนั่งกับพื้น หอบหายใจเข้าปอดคำโต
เฉาเชียนพึมพำด่าทออยู่ในปาก
“ดูนั่นสิ ผมรู้อยู่แล้วว่าต้องมีเหยื่ออีก” เจียงหลินหัวเราะ สำหรับสิ่งนั้น ถ้าเป็นคนทั่วไปไม่วิ่งหนี เจียงหลินคงต้องยกนิ้วโป้งให้ แต่นี่รู้อยู่แล้วว่าสิ่งนั้นมีคุณลักษณะอย่างไรยังไม่วิ่งหนีอีก เขาคงต้องยกนิ้วโป้งให้มากกว่าเดิมเสียอีก
ยกเว้นแต่ว่าเป็นพวกหัวรั้นที่อยากจะลองบวกกับมันดู
“เหนื่อยหน่อยนะ” เจียงหลินตบไหล่เฉาเชียน “การได้เจอสิ่งนั้นถือว่าพวกคุณดวงซวยจริงๆ”
“ถ้าครั้งหน้าเจออีก ยังต้องให้พวกคุณลุยนะ”