กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 ทางกลับบ้าน
เพียงชั่วนาทีเดียว พูดให้แม่นยำก็คือ นี่เป็นครั้งที่เจียงหลินกลั้นหายใจได้นานที่สุด
ทันใดนั้น เขารู้สึกว่าร่างกายคล้ายจะพลิกกลับด้าน
น้ำทะเลเหนียวหนืดนั่นหายไปแล้ว เจียงหลินอ้าปากกว้างเริ่มสูดอากาศหายใจ ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สายลมทะเลพัดแผ่วเบากระทบใบหน้าของเขา
“อืม... ยังคงเป็นกลิ่นคาวเค็มแบบเดิม”
เขาเริ่มสัมผัสได้ว่าความเข้มข้นของออกซิเจนกำลังพุ่งสูงขึ้น
นั่นหมายความว่าพวกเขากลับมาแล้ว
เวลานี้ เสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้น เห็นได้ชัดว่าลูกเรือเบื้องล่างไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่าตอนที่เรือพลิกคว่ำเมื่อครู่ จะมีใครต้องจากไปตลอดกาลในมหาสมุทรดำมืดผืนนั้นหรือไม่
อย่างน้อยพวกเขาก็รอดชีวิตมาได้