กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 ผมแพ้อาหารทะเลจริง ๆ
เจียงหลินหาร้านอาหารแห่งหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ ขณะจ้องมองฝูงชนที่เดินไปมาด้านนอก เขากล่าวเสียงเรียบ “คุณก็รู้นี่ ผมเมาเรือ”
“แต่นายอยากไป” ไคส์ซดบะหมี่หอยทากลูกตาซึ่งเป็นเมนูขึ้นชื่อของร้านเข้าไปหนึ่งคำ
อันที่จริงมันก็แค่หอยทากกลายพันธุ์ธรรมดาชนิดหนึ่ง ร่างกายเต็มไปด้วยลูกตาเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วน พอกัดเข้าไปรสชาติก็ยอดเยี่ยมมาก ราวกับได้เคี้ยวลูกตาปลาที่แตกกระจายในปาก
เจียงหลินพยักหน้า “แน่นอน ถ้าคุณมีวิธีที่ดีกว่านี้ในการหาของวิเศษที่ผมต้องการ... ผมก็อาจจะเลือกที่จะไม่ไปเหมือนกัน”
“แต่มันยากนะ”