กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 ป้ายชี้ทาง
ทั้งห้าคนเดินหน้าต่อไป แม้เจียงหลินจะเหมือนแมวที่พร้อมจะตื่นตระหนกตลอดเวลา แต่ตลอดทางกลับไม่มีสิ่งลี้ลับโผล่ออกมาจู่โจมเขาเหมือนอย่างที่คิดไว้
ตรงกันข้าม ทุกคนกลับรื่นเริงปรองดองกันดี
จนกระทั่งใกล้จะเดินออกจากสวนลูกกวาด
เจียงหลินก็ยังคงรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง… ราบรื่นขนาดนี้เชียวหรือ?
ไม่… ไม่ถูก… ตัวเราโดนเกมนี้ทรมานจนโง่ไปแล้วหรือไง?
ถึงขั้นเกิดนิสัยมาโซคิสต์ที่คิดว่าตนเองเดินไปที่ไหนก็ต้องเกิดเรื่องขึ้นที่นั่นเนี่ยนะ?
เอาเถอะ เขาอาจจะต้องทบทวนตัวเองดูสักหน่อยแล้ว