กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ผมคือสุนัขเลียขา
ทำไมพวกเขาถึงมีภาพวาดของตัวเองกันได้?
แล้ได้มามาได้อย่างไรกัน?
เจียงหลินฉุดนึกถึงการพบกันครั้งแรกกับไคส์เมื่อไม่กี่วันก่อน ไอ้หมอนั่นถือปากกาขนนกดูท่าทางกำลังเขียนอะไรสักอย่าง หรือว่าตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว มันก็เริ่มเตรียมการไว้ล่วงหน้าสำหรับเหตุการณ์ที่จะตามมาแล้ว?
เช่น เขียนจดหมายต่อหน้าตัวเองเลยหรือ?
หรือเช่น บันทึกลักษณะใบหน้าของตัวเองเอาไว้เรียบร้อยแล้ว?
ตอนนี้ผลที่แย่ที่สุดก็คือ ไคส์เปิดโปงตัวเองเลย ส่งมอบเบาะแสของเจียงหลิน ให้พวกนครหมอกแดงรู้ตัวก่อนหน้าหนึ่งก้าวว่าเขากลายเป็นกางเขนแดงแล้ว...
ไม่สิ...ฉันยังไม่ใช่กางเขนแดง
นี่มัน คำโกหก!