กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ไม่…คุณจะพลาด
กลัวงั้นเหรอ?
บางทีอาจจะใช่... ความจริงเจียงหลินตกอยู่ในความหวาดกลัวและหวาดหวั่นมาตลอด... เขามัวแต่คิดเรื่องที่จะออกจากเกมนี้อยู่ทุกวินาที
ถามว่าเสียใจไหมน่ะเหรอ?
เขาเสียใจแน่นอน เขาเสียใจที่วันนั้นตนเองเป็นคนกดปุ่มนั้นด้วยมือของเขาเอง เพื่อส่งตัวเองเข้ามาในเกมที่ไม่มีทางออกนี้
จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังรู้สึกเลื่อนลอย
ทุกครั้งที่ตาย ทุกความเจ็บปวดที่รุนแรงล้วนทำให้สติของเขาตื่นรู้ บางครั้งถึงขั้นทำให้เขารู้สึกว่า นี่เป็นโลกที่สมจริง... แต่หากโลกนี้เป็นของจริง แล้วตัวเขาล่ะคืออะไร?
คนที่ไม่มีความหิว คนที่ไม่มีแม้กระทั่งความต้องการทางสรีรวิทยาพื้นฐานของมนุษย์ ยังถือเป็นมนุษย์อยู่หรือ?