กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 คืนไร้หลับ
“พ่อเคยพกมันออกเดินทางไกลตลอดเลย” เสียงของเธอนุ่มนวล เจือเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย “พ่อบอกว่าร่มคันนี้กันฝนได้ แถมยังกันสิ่งไม่ดีได้ด้วย”
“ทุกครั้งที่พ่อกลับมา ผิวร่มจะเปื้อนคราบโคลนเสมอ” มี่ฟั่นนั่งยองลง ระดับสายตาขนานกับผิวร่ม “ฉันถามพ่อว่าไปไหนมา พ่อบอกแค่ว่าไปหาของกินนอกเมือง”
เธอหยุดชะงัก มือเล็กเขี่ยฟางแห้งในกองฟางอย่างไม่รู้ตัว “จากนั้นพ่อก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย ป้าเว่ยบอกว่าพ่อกลายเป็นร่มที่ปกป้องเมืองนี้ แต่ฉันรู้ดี พ่ออยู่ในร่มคันนี้แหละ”
ใจของเจียงหลินคล้ายถูกอะไรบางอย่างกระแทกเข้า รู้สึกอึดอัดหม่นหมอง
มือลูบหัวมี่ฟั่นโดยไม่รู้ตัว