ตอนที่ 228 เข้าสู่สนาม

ตอนที่ 228 เข้าสู่สนาม

ฝ่ายนั้นเชื่อมั่นในพลังอำนาจของหยางซิน นั่นก็เป็นอิสระของฝ่ายนั้น

แต่ทว่าในราตรีแห่งระยะสูงสุดหากยังเล่นกันแบบนี้อีกก็คงน่าเบื่อเต็มที งานเฉลิมฉลองดี ๆ กลับตกต่ำกลายเป็นเครื่องมือปั้นคน ถึงตอนนั้นยังจะมีรสนิยมอะไรให้พูดถึงอีก?

ก็เหมือนกับหอแสดงดนตรีโกลเดนฮอลล์ ภาพลักษณ์ออกจะสูงส่ง แต่สุดท้ายกลับทำพังไม่เป็นท่า

อยากชุบชื่อเสียงก็แค่จ่ายเงินสักหน่อยก็ขึ้นไปได้แล้ว นี่จึงเป็นเหตุให้คนที่มีพลังอำนาจทั่วไปไม่แยแสที่จะไป เพราะมันน่าอับอายไม่ใช่หรือ

สายตาของทั้งสองสบกันเพียงชั่วครู่ จากนั้นก็ไม่มีใครสนใจใครอีก

หลี่เจ๋อไม่ได้เก็บอีกฝ่ายมาใส่ใจ ยกเว้นแต่จะมีสักวันที่หล่อนทำเรื่องไร้สมองบางอย่างมาทำให้เขาสะอิดสะเอียน ไม่เช่นนั้นเขาก็ไม่มีความสนใจที่จะเสวนากับหยางซินจริง ๆ