ตอนที่ 172 สถาปนาเจ้าสำนัก

ตอนที่ 172 สถาปนาเจ้าสำนัก

สายฝนดีดพรมนุ่มนวล บนบานหน้าต่างสีชาด

ชั่วชีวิตของฉันบนแผ่นกระดาษ ถูกสายลมพัดจนวุ่นวาย

ความฝันอันห่างไกล กลายเป็นควันธูปสายหนึ่ง

เงาร่างของคุณปลิวหายไปตามสายลม

……

หลังจากหลี่เจ๋อเห็นปฏิกิริยาของผู้ชมในฮอลล์ น้ำเสียงของเขายังคงสงบนิ่งอย่างยิ่ง

เนื้อเพลงอันงดงามยิ่ง ปรากฏบนหน้าจอขนาดใหญ่ในฮอลล์ทีละประโยค

ความงดงามอันสลัวรางประดุจม่านควันเช่นนี้ เมื่อสอดประสานกับทำนองอันจับใจ จึงให้ความรู้สึกแก่ผู้คนเพียงสองคำ นั่นคือตื่นตะลึง!

เป็นความตื่นตะลึงที่ไม่อาจหาคำใดมาอธิบายได้