กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 143 ถามโลกหล้าว่ารักคือสิ่งใด
“เพลงไร้ที่ยืนจนละอาย ผลงานระดับสูงสุดของดนตรีร็อกต้าเซี่ย!”
“ราตรีแห่งระยะสูงสุด ราตรีแห่งระยะสูงสุดที่เป็นของจินอัน”
“เจิดจรัสในราตรีแห่งระยะสูงสุด ขีดจำกัดในพรสวรรค์ของเขาอยู่ที่ไหนกันแน่?”
……
ในที่สุดก็หนีพ้นจากเสียงบ่นพึมพำด้วยความเสียดายของตาแก่สามคน หลี่เจ๋อรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ตาแก่สามคนตลอดทางยังคงเสียดายที่ยังดื่มด่ำกับเสียงออดออดนั่นไม่เต็มอิ่มก็ต้องรีบกลับมาเสียก่อน
ไม่รู้เลยว่าครั้งหน้าที่ว่าจะได้ไปอีกเมื่อไหร่!
อวิ๋นจิ่นซีพูดไม่ผิดเลย แพลตฟอร์มอินเทอร์เน็ตและสื่อบันเทิงต่างยกยอชมเชยกันถล่มทลาย จนหลี่เจ๋อเปิดดูแล้วยังรู้สึกอายแทน