กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 113 หิมะปลิวไสว
ชายชราผ่านยุคสมัยอันวุ่นวายนั้นมาแล้ว ปรมาจารย์ด้านอุปรากรท่านนั้นก็คือคนที่มีศักดิ์อาวุโสระดับอาจารย์ปู่ของท่านผู้อาวุโส
ไม่กล้าเอ่ยขัดความรู้สึกสะท้อนใจของชายชรา
เนิ่นนานผ่านไป ชายชราจึงถอนหายใจพ่นปราณขุ่นออกมาหนัก ๆ แล้วใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดตา
“นี่เป็นวันเกิดที่ตาแก่อย่างฉันมีความสุขที่สุดในรอบหลายปีมานี้เลย”
“แม้ฐานันดรต่ำต้อย มิกล้าลืมความห่วงแผ่นดิน” ชายชราตบบ่าหลี่เจ๋อเบา ๆ ความหมายประจักษ์ชัดโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย
คนที่แต่งประโยคเช่นนี้ออกมาได้อย่างหลี่เจ๋อ คุณธรรมความประพฤติย่อมไม่ควรถูกกังขา
ในเวลานี้ ภายในตึกจินสือ คนสามคนนั่งอยู่ด้วยกัน มองหน้ากันไปมา ต่างก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี
เมื่อเทียบกันแล้ว ในกลุ่มแชตนั้นกลับครึกครื้นอยู่บ้าง