ตอนที่ 86 ชุ่มชื้นสรรพสิ่งอย่างไร้สุ้มเสียง

ตอนที่ 86 ชุ่มชื้นสรรพสิ่งอย่างไร้สุ้มเสียง

“อย่างของเธอนี่เขาเรียกว่ายากจะกุมไว้ได้”

“เมื่อกี้ต่างหากที่เรียกว่ายากจะกุมไว้ได้”

หลี่เจ๋อพูดด้วยสีหน้าจริงจัง!

“คนทะลึ่ง” อวิ๋นจิ่นซีส่งเสียงตัดพ้ออย่างแง่งอน

“ฉันก็แค่พูดตามเนื้อผ้า มันใหญ่มากจริง ๆ นี่นา?” หลี่เจ๋อยังใช้วัดขนาดด้วยมือ บอกเป็นนัยว่าคงจับไม่หมด

อวิ๋นจิ่นซีโมโหจนอยากจะตีคน

……

ที่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง ทั้งสองหยุดยืน จากนั้นก็เดินเข้าไปในร้านและขอห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง

หลี่เจ๋อลี้ยงง่ายมาก ขอแค่มีเนื้อก็พอแล้ว