กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 48 ความกลัดกลุ้มอันแสนสุข
แต่หลังจากเปิดเพลงนี้ขึ้นมา ยังไม่ทันได้ละเลียดพิถีพิถันลิ้มรส เย่หลานก็จมลึกเข้าไปในท่วงทำนองของเพลงนี้เสียแล้ว
บุปผาสตรีเปรียบประดุจดอกไม้ ดอกไม้ก็เปรียบประดุจชีวิตคน
คำร้องนี้ย่อมไม่อาจเทียบเคียงสุ่ยเตี้ยวเกอโถวได้ แต่ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า นี่คือผลงานระดับคลาสสิกอย่างไร้ข้อกังขา
ผ่านความรักจึงรู้ว่ารักนั้นหนักแน่น ผ่านความเมามายจึงรู้ว่าสุรานั้นเข้มข้น
ประโยคนี้คือภาพสะท้อนชีวิตของผู้คนมากมายเพียงใดกันนะ!
เย่หลานค่อย ๆ หลับตาลง ขนตาสั่นไหว สะท้อนถึงความไม่สงบในจิตใจของเธอ
ใบหน้านั้นดูซีดขาวอยู่บ้าง
“ฉันไปล่วงเกินตัวอันตรายแบบไหนเข้ากันแน่นะ!” เย่หลานยิ้มออกมาด้วยความขมขื่น