ตอนที่ 26 ห้าบทเพลง

ตอนที่ 26 ห้าบทเพลง

หลี่เสวี่ยสืบทอดพันธุกรรมอันยอดเยี่ยมมาจากพ่อและแม่โดยไม่ต้องสงสัย เธอสวยงามจนไม่มีอะไรจะติ

ปากบ่นพึมพำว่าพี่ชายใช้เงินสิ้นเปลือง ทว่าดวงตาสุกใสคู่ นั้นกลับโค้งเรียวเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

การมีพี่ชายแบบนี้มันดีจริง ๆ

หารู้ไม่ว่าหลี่เจ๋อเองก็ทะนุถนอมสายสัมพันธ์ครอบครัวนี้เป็นพิเศษเช่นกัน

ตราบใดที่มีครอบครัวอยู่ ก็ไม่นับว่าเป็นจอกแหนไร้ราก

นี่คือที่พักพิงของชีวิตและเป็นที่พึ่งพิงทางจิตวิญญาณ

พอนึกถึงชาติที่แล้ว ตัวเขาเองยังรู้สึกเวทนาตัวเอง ที่ต้องเร่ร่อนอยู่ในโลกมนุษย์ สร้างชื่อเสียงและผลงานไม่สำเร็จ จิตวิญญาณก็ไม่มีที่ยึดเหนี่ยว ราวกับดวงจิตเร่ร่อน

บางทีสิ่งเดียวที่ยังอาลัยอาวรณ์ก็คือดวงตาคู่นั้นที่ดูเหมือนจะพูดได้

ความฝันที่ทั้งชีวิตมิอาจไขว่คว้ามาครองได้