เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 14 เตรียมเพลงใหม่
รู้สึกเพลิดเพลินอยู่บ้าง ถึงกับมีความอาลัยอาวรณ์อยู่หน่อย ๆ ด้วยซ้ำ
ทางด้านนั้น ในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ของชีวิตเกือบจะใส่ใจในทุกรายละเอียด ไม่มีตกหล่นเลยแม้แต่น้อย
เป็นเช่นนี้เอง ดูเหมือนไม่มีอะไรจะพูดแล้ว สายโทรศัพท์ถึงได้วางไป
ในมณฑลเยวี่ยตง เมืองหยุนฝู ภายในตึกที่พักอาศัยเก่าแก่แห่งหนึ่ง เฟอร์นิเจอร์ล้วนเก่าขรึม ผนังห้องเริ่มออกสีเหลือง ชัดเจนว่าตึกหลังนี้มีอายุมานานพอสมควรแล้ว
หญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง หางตาเค้าจางด้วยริ้วรอยย่นถี่ ทว่ายังคงมองเห็นความงดงามในอดีตได้ลาง ๆ ร่องรอยแห่งกาลเวลา คล้ายเพียงแค่ทำให้ใบหน้าของนางเพิ่มความสงบเยือกเย็นและอ่อนโยนขึ้นมาบ้างเท่านั้น
ในชั่วขณะที่วางสายโทรศัพท์ หญิงสาวผู้นั้นก็ปิดปาก ร้องไห้โฮออกมาสะอื้นไห้อย่างเจ็บปวด