กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 1 ผมกลายเป็นสุนัขเลียขาไปเสียแล้ว
บทที่ 1 ผมกลายเป็นสุนัขเลียขาไปเสียแล้ว
ต้าเซี่ย มิติเวลาคู่ขนาน
บนสนามกรีฑาของมหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชน ร่างหนึ่งกำลังอบอุ่นร่างกายด้วยท่าทางเชื่องช้า
ใบหน้าที่ดูโศกเศร้าเล็กน้อย เครื่องหน้าหล่อเหลาอย่างพอเหมาะพอดี ราวกับถูกประดับไว้อย่างสมบูรณ์แบบบนใบหน้านั้น
ส่วนสูง 180 เซนติเมตร สวมชุดออกกำลังกายสีขาว ดูคล่องแคล่วหมดจด
ขณะกำลังวิ่งเหยาะ ๆ เชื่องช้า ร่างหนึ่งก็ค่อย ๆ วิ่งมาหยุดตรงหน้าหลี่เจ๋อ
ดาวมหาวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชน จางจิ้งซี
ใบหน้าสวยเกลาประณีต ร่างกายสูงโปร่ง ดวงตาคู่หนึ่งเปล่งประกายราวกับอัญมณี บวกกับเรือนผมยาวดำเงางามที่ทิ้งตัวสยายทอดไหล่
หากใช้คำอธิบายจากชาติก่อนมาเปรียบเปรย ก็คือเพดานแห่งความบริสุทธิ์แฝงความเย้ายวน