บทที่ 210: สัตว์อสูรมิติ กล้ามาแตะต้องผู้หญิงของฉันงั้นเหรอ?

บทที่ 210: สัตว์อสูรมิติ กล้ามาแตะต้องผู้หญิงของฉันงั้นเหรอ?

“อยู่...อยู่ข้างพี่สะใภ้!”

ลู่เยี่ยนโจวไม่ลังเลแม้แต่ครึ่งวินาที

ร่างทั้งร่างกลายเป็นสายฟ้าสีดำ

กลางสนามรบ เสิ่นปิงหนิงเพิ่งใช้หอกยาวจัดการแมงมุมพิษหน้ามนุษย์ได้

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของลู่เหยา เธอก็คิดจะหันกลับไปตามสัญชาตญาณ

แต่ความรู้สึกถึงอันตรายร้ายแรงกลับเข้าปกคลุมเธอในทันที

มิติด้านหลังฉีกเปิดออกเป็นรอยแยกโดยไร้สัญญาณเตือน

กรงเล็บสีเงินข้างหนึ่งยื่นออกมาอย่างเงียบเชียบ

พุ่งตรงไปยังกลางหลังของเสิ่นปิงหนิง