บทที่ 169: เงาล่องหนไร้ร่องรอย เจ้าผู้ครองยมโลกเรียกขุนพล

บทที่ 169: เงาล่องหนไร้ร่องรอย เจ้าผู้ครองยมโลกเรียกขุนพล

ลู่เยี่ยนโจวยืนอยู่กับที่โดยไม่ขยับ

รอบตัวมีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันดังซ่าๆ

“ซ่อนตัวได้มิดชิดดีนี่”

ลู่เยี่ยนโจวแค่นหัวเราะเย็นเยียบ

เขากระทืบเท้าลงพื้นอย่างแรง

“ตูม!”

อาณาเขตเจ้าผู้ครองยมโลกที่มีรัศมีห้าสิบเมตรหดตัวลงในพริบตา ถูกบีบอัดเหลือพื้นที่รอบตัวเพียงสิบเมตร

ความหนาแน่นของปราณมรณะสีดำเพิ่มขึ้นสิบเท่า

อากาศเหนียวข้นขึ้น