บทที่ 158: ปืนใหญ่ถล่มกวาดล้างพื้นที่ ทหารเก่าหลั่งเลือดจากดวงตา

บทที่ 158: ปืนใหญ่ถล่มกวาดล้างพื้นที่ ทหารเก่าหลั่งเลือดจากดวงตา

นอกประตูเหนือของนครเจียงเฉิง

แนวฐานเหล็กกล้าของกองทัพที่เจ็ดยืดยาวออกไปหลายกิโลเมตร

สายพานของรถถังพลังต้นกำเนิดแบบหนักบดขยี้ดินที่แห้งแข็ง

หุ่นเกราะแบบหนักสูงห้าเมตรห้าสิบตัวเรียงแถวอยู่แนวหน้า

บนรถบัญชาการกองทัพส่วนกลาง

สวีเหมิ่งใช้มือทั้งสองข้างกดราวกั้นไว้

มองขบวนคนที่กำลังเดินออกมาจากประตูเมือง

คนของตระกูลลู่กว่าพันคนไม่มีรูปขบวน มีเพียงฝีเท้าที่มุ่งหน้าฝ่าแนวปืนใหญ่

เขาแสยะยิ้ม แผลเป็นคล้ายตะขาบบนแก้มขวาบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง