บทที่ 142: พลิกกระดานหมากรุก ทั้งตระกูลอพยพ

บทที่ 142: พลิกกระดานหมากรุก ทั้งตระกูลอพยพ

นิ้วที่เสิ่นเฮ่อชวนใช้ชี้ลู่เยี่ยนโจวกำลังสั่นเทา

“บ้าไปแล้ว… นายมันคนบ้าชัด ๆ!”

เมื่อมองชายหนุ่มสีหน้าสงบนิ่งตรงหน้า เขาก็ไม่อาจเก็บกลั้นความโกรธไว้ได้อีก

“อพยพทั้งตระกูล? นายรู้ไหมว่ามันหมายความว่ายังไง! สำนักงานกลางพลังพิเศษไม่มีทางปล่อยพวกนายไปแน่! นครเจียงเฉิงมีสามัญชนหลายล้านคน! พวกนายถอนกำลังเมื่อไร แนวป้องกันก็พัง เมื่อนั้นสัตว์อสูรดุร้ายกับลัทธินอกรีตจะกัดกินเมืองนี้จนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก!”

หน้าอกของเสิ่นเฮ่อชวนกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

เขาดูแลตระกูลเสิ่นมาหลายปี จนคุ้นชินกับการประนีประนอมระหว่างขุมกำลังต่าง ๆ

เขารู้ซึ้งถึงกฎของเกมอำนาจ ต่อให้ถูกบีบจนจนตรอก ก็ยังต้องหาทางรอดภายใต้กฎเหล่านั้น