กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 114: ค่ายกลกักเทพกระหายโลหิต กับดักที่ไร้ทางหนี
เสียงกรีดร้องของสวี่เจ๋อกลบเสียงคำรามของฝูงอสูรจนมิด
และไม่ใช่แค่เขาคนเดียว
หลี่เฉียง จ้าวเหยียน ซุนฮ่าว... นักเรียนสามัญชนเจ็ดคนที่ฉีดเมล็ดมารแห่งห้วงลึกเข้าไป ต่างก็ร่วงกระแทกลงบนพื้นดินไหม้เกรียมพร้อมกัน
วงแหวนแสงสีแดงคล้ำระเบิดขึ้นใต้ฝ่าเท้าของพวกเขา
เส้นเลือดสีแดงบนพื้นดินราวกับมีชีวิตขึ้นมา ก่อนจะมุดเข้าไปในผิวหนังโดยตรง
“เจ็บ... ช่วยฉันด้วย...”
หลี่เฉียงใช้มือทั้งสองข้างกุมแก้มแน่น เล็บจิกกระชากเนื้อออกมาเป็นชิ้นใหญ่
แต่กลับไม่มีเลือดไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว
ร่างกายของพวกเขากำลังเหี่ยวแห้งลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า