บทที่ 85: หุ่นดีไม่เบา เสียดายขยับไม่ได้

บทที่ 85: หุ่นดีไม่เบา เสียดายขยับไม่ได้

เก็บกวาดของที่ได้จากการต่อสู้เสร็จอย่างรวดเร็ว

แก่นผลึกขั้นสามมีขนาดใหญ่กว่ากำปั้น แดงก่ำไปทั้งก้อน

เสิ่นปิงหนิงเก็บมันไว้โดยไม่แม้แต่จะมองซ้ำ

ลู่หมิงกอดแก่นผลึกขั้นสองกว่าสิบก้อน ยิ้มจนเห็นเหงือก

ตอนนี้อาการของพี่สะใภ้ดูแปลกๆ นิดหน่อย

“ข้างหน้ามีถ้ำอยู่”

ลู่เยว่ชี้ไปยังหน้าผาที่นูนออกมาทางซ้ายมือด้านหน้า

ปากถ้ำไม่ใหญ่ แต่พื้นที่ด้านในกว้างพอให้คนหลายคนเข้าไปอยู่ได้

ที่สำคัญคือ กลิ่นอายของสัตว์อสูรดุร้ายขั้นสามรอบๆ ถูกการต่อสู้เมื่อครู่นี้ข่มเอาไว้ พวกมันคงไม่เข้ามาใกล้ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้