บทที่ 49: การสังหารใต้จันทราโลหิต ร่องรอยศัตรูเก่า

บทที่ 49: การสังหารใต้จันทราโลหิต ร่องรอยศัตรูเก่า

หมอกสีแดงคล้ำปกคลุมทุ่งร้าง

เสิ่นปิงหนิงไม่ได้หยุดอยู่บริเวณรอบนอก

เธอเดินตรงผ่านค่ายพักที่พวกทหารรับจ้างรวมตัวกัน ข้ามเขตกันชนที่สัตว์อสูรดุร้ายขั้นหนึ่งเคลื่อนไหวอยู่ ก่อนก้าวเข้าสู่เขตอันตรายระดับ D โดยตรง

ที่นี่คืออาณาเขตของสัตว์อสูรดุร้ายขั้นสอง

เบื้องหน้า ในป่าหินที่ถูกลมฝนกัดเซาะ ดวงตาสีแดงฉานกว่าสิบคู่พลันสว่างขึ้น

หมาป่ามารลายโลหิต

สัตว์อสูรดุร้ายขั้นหนึ่งระดับสูง ส่วนจ่าฝูงอยู่ขั้นสองระดับล่าง

เสิ่นปิงหนิงหยุดฝีเท้า

เธอยกมือซ้ายขึ้น กางนิ้วทั้งห้าออก