บทที่ 39: ล้อมสังหารขั้นสอง เพลิงศพกำลังจะลุกโชน

บทที่ 39: ล้อมสังหารขั้นสอง เพลิงศพกำลังจะลุกโชน

เสิ่นปิงหนิงไล่ตามออกไปไม่ถึงสามร้อยเมตร

กลิ่นอายสายความมืดเบื้องหน้าสลายหายไปจนหมด

เธอหยุดฝีเท้า

ตรงหน้าคือซากอาคารพักอาศัยที่พังถล่มไปกว่าครึ่ง

รอบข้างเงียบผิดปกติ

แม้แต่เสียงร้องของแมลงกลายพันธุ์ที่พบได้ทั่วไปในซากปรักหักพังก็ยังหายไป

ในห้วงจิต ลู่เยี่ยนโจวหยุดบ่นแล้ว

เขาจ้องมองจอแสงพลางขมวดคิ้ว

“ไม่ชอบมาพากล”