กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 17: ทุกคนตะลึงงัน พันธสัญญาอันวิปริต
ขบวนรถของตระกูลเสิ่นแล่นออกจากสุสานสาธารณะอันดับหนึ่ง
ทั้งในและนอกศาลาพิธีศพยังคงปกคลุมด้วยความเงียบงัน
ความโกรธบนใบหน้าซุนเจียนแข็งค้าง มือที่คีบบุหรี่ของจ้าวเทียนกังก็หยุดนิ่งกลางอากาศ
ไม่มีใครพูดอะไร
ในหัวของทุกคนยังคงฉายซ้ำภาพเหตุการณ์เมื่อครู่นี้
“เชี่ยเอ๊ย...”
ตรงมุมทางเดิน เจ้าอ้วนหลิวพึมพำเสียงแหบแห้ง
เขากระตุกแขนเสื้อจ้าวหู่ที่อยู่ข้าง ๆ พลางลดเสียงลง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวาดผวา
“พี่หู่... ดาวโรงเรียนแซ่เสิ่นโดนกระทบกระเทือนหนักจนสมองพังไปแล้วหรือเปล่า? เธอจะเอาศพพี่ลู่ไปทำไม? จะเอาไปทำพิธีสมรสคนตายเหรอ?”