กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 14: คลื่นกระแสในงานไว้อาลัย ทั้งตระกูลสวมชุดไว้ทุกข์
สุสานสาธารณะอันดับหนึ่งแห่งนครเจียงเฉิง
ฝนตกปรอย ๆ ไม่ขาดสาย กระทบร่มสีดำที่กางเรียงราย ส่งเสียงซ่าอึมครึม
สองข้างบันไดหินที่ทอดขึ้นไปยังศาลาพิธีศพกลางไหล่เขา ทุกระยะสิบก้าวจะมีบอดี้การ์ดตระกูลลู่ยืนเฝ้าอยู่หนึ่งคน
กลางศาลาพิธีศพ โลงไม้หนานมู่ลายทองเปิดฝาทิ้งไว้
ลู่เยี่ยนโจวนอนอยู่ด้านใน
“ค่อนข้างแคบนะ”
ในส่วนลึกของจิตสำนึก เขาถอนหายใจ ไม้หนานมู่ลายทองนี้ดูหรูหราดี แต่ขนาดยังแคบไปหน่อย
“ระบบ ถ้านายยังไม่ออกมา วันนี้ตอนเที่ยงฉันคงถูกฝังจริง ๆ แล้วนะ”
ด้านนอกศาลาพิธีศพ เสียงฝีเท้าดังถี่ขึ้นเรื่อย ๆ