กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แฟลชไดรฟ์
“อาหลี ซ่งเสวียนหลิ่นขึ้นครองราชย์แล้วนะ”
เสิ่นลั่วบอกต้วนหลี พอนางกลับมา เขาก็พานางมาอยู่ที่เรือนพักต่างหากของเขาทันที อ้างว่าเพื่อให้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา แต่ความจริงคือกักบริเวณนางไว้
“ขึ้นครองราชย์ก็ขึ้นไปสิ ต้องส่งของขวัญไปยินดีด้วยหรือไง” ต้วนหลีนอนพิงเก้าอี้เอนถาม
“ข้าทำแผนเจ้าพังหมด เจ้าโกรธข้าไหม”
เสิ่นลั่วอุ้มต้วนหลีขึ้นมา แล้วตัวเองก็ล้มตัวลงไปนอนเบียดกับนางบนเก้าอี้ตัวเดียวกัน
“จะมาคลอเคลียอะไรนักหนา พวกเราจนถึงขนาดซื้อเก้าอี้เอนสองตัวไม่ได้หรือไง” ต้วนหลีใช้ข้อศอกกระทุ้งเขาอย่างหงุดหงิดนิด ๆ
หลังจากพวกเหลียงเฟิงคุ้มกันนางกลับถึงเมืองหลวง เสิ่นลั่วก็ส่งมือสังหารพลีชีพกลุ่มหนึ่งมาพานางกับคนของนางทั้งหมดมาอยู่ที่เรือนแห่งนี้