ฟ้าเปลี่ยนสี

ฟ้าเปลี่ยนสี

องค์หญิงซิงผิงบอกกับฉินซูว่าเงินของตนเริ่มตึงมือ อยากจะขอเอาจากเขามาใช้สักหน่อย

ฉินซูไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย เขาลุกขึ้นยืนจากน้ำด้วยความดีใจ

“ว้าย เจ้าทำอะไรน่ะ รอให้ข้าหันหลังไปก่อนสิ” ซิงผิงกางนิ้วออกพลางแกล้งยกมือปิดหน้าแบบไม่จริงจังนัก แต่ก็ไม่ได้หันหลังไปแต่อย่างใด

ชายคนนี้บำรุงมาได้เดือนหนึ่งแล้ว พอถอดเสื้อผ้าออกก็ดูดีไม่เบาเหมือนกัน

ฉินซูมองออกแต่ไม่พูดแซว ทั้งยังไม่ได้ขัดเขินอันใด เพียงบอกว่า “พวกเราเป็นสามีภรรยากัน แค่นี้ไม่ต้องหลบเลี่ยงหรอก เรื่องที่แนบชิดกว่านี้ก็เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว”

ซิงผิงลดมือลงแล้วถามว่า “เป็นอะไรไป คิดได้แล้วงั้นหรือ ถึงยอมเข้าหอกับข้าได้อีกครั้งน่ะ”