ลงมาสู่แดนดิน

ลงมาสู่แดนดิน

ฉินซูทำตามอย่างนางด้วยการยืนกินอยู่ตรงนั้น มือหนึ่งถือขนม อีกมือถือชามซดน้ำแกง

ซิงผิงมองดูเขา ดูเหมือนเซียนจะยอมลงมาเกลือกกลิ้งบนแดนดิน เข้าถึงผู้คนธรรมดาได้แล้ว

“องค์หญิงมองข้าทำไมหรือ”

“มองว่าเจ้าทำตัวเป็นคนขึ้นมาแล้วน่ะสิ เมื่อก่อนเจ้าวางท่าเหมือนพระโพธิสัตว์ วางตัวนิ่งสงบจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้”

“ที่แท้ก็กินได้ ดื่มได้ ยืนได้ นั่งได้เหมือนกันนี่นา”

แค่เวลาเพียงสองวัน ซิงผิงก็พูดคุยกับฉินซูได้อย่างเป็นธรรมชาติยิ่งขึ้น พอเขายอมลงมาสู่โลกมนุษย์ นางก็ไม่ต้องคอยเสแสร้งอีกต่อไป

ฉินซูได้ยินนางพูดแบบนั้นก็หัวเราะออกมา น่าหงุดหงิดใจนักที่เขายังคงดูดีถึงเพียงนี้ ซิงผิงมองดูใกล้ๆ ขนาดนี้ก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกหลุมเสน่ห์เขา

“ฉินซู เจ้าอย่าหัวเราะสิ พอเจ้ายิ้มขึ้นมา ข้าก็อดใจอ่อนให้เจ้าไม่ได้ทุกที”