ยื่นฎีกาถอดถอน

ยื่นฎีกาถอดถอน

ค่ำคืนอันยาวนาน สามีภรรยาเพิ่งเปิดใจคุยกัน บรรยากาศชวนเคลิบเคลิ้ม ควรจะได้ทำเรื่องดีงามร่วมกันแท้ ๆ

แต่ต้วนหลีดันพูดขึ้นมาคำเดียวว่า “เจ้าบังแสงข้า” ทำเอาหมดอารมณ์ไปเลย

เสิ่นลั่วเลยลุกขึ้นดับตะเกียงเสีย แล้วล้มตัวลงนอนข้างนาง ตอนยังไม่นอนนางไม่ชอบความมืด แต่ตอนนี้ถึงเวลานอนแล้ว

ต้วนหลีไม่ได้หงุดหงิดอะไร ว่ายน้ำไปหลายรอบขนาดนั้น นางเหนื่อยจะแย่

นางกลิ้งตัวเข้าไปในอ้อมอกของเสิ่นลั่วแล้วหลับไปอย่างสบายใจ นางมีความสามารถประหลาดอย่างหนึ่ง คือระแวงไม่ไว้ใจเสิ่นลั่ว แต่กลับยอมให้เขากอดนอนได้อย่างสนิทใจ

เสิ่นลั่วคิดว่านี่คือการพึ่งพาจากนาง ไม่ว่าจะมาจากใจจริงหรือสัญชาตญาณ มันก็ทำให้หัวใจเขารู้สึกสงบและมั่นคง

ทั้งสองคนต่างรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ข้างกัน