สัตว์เดรัจฉาน

สัตว์เดรัจฉาน

ฮ่องเต้แคว้นเหลียงตรัสว่า “รัชทายาททุ่มเทให้เจ้าถึงเพียงนี้ เจ้ายังไม่หวั่นไหวอีกหรือ เอาพ่อแม่มาขู่ เจ้าก็ยังไม่สะทกสะท้าน เจ้าช่างเลือดเย็นไร้หัวใจ ไม่เห็นแก่หน้าใครในครอบครัวจริง ๆ”

ต้วนหลีเอ่ย “ขอบพระทัยที่ฮ่องเต้ทรงชมเพคะ หม่อมฉันยังไม่เก่งกาจขนาดนั้น ยังพอมีความรู้สึกอยู่บ้าง”

เหลียงรั่วเวยมองไม่ออกถึงความผิดปกติบนใบหน้าของต้วนหลี ราวกับว่านางไม่แคร์อะไรเลยจริง ๆ

แต่นางไม่เชื่อหรอกว่าคนเราจะไม่มีจุดอ่อน ก็แค่พ่อแม่ลูกเต้า ถ้าพ่อแม่ใช้ไม่ได้ ก็ต้องเป็นลูก

“เถ้าแก่เนี้ยชี พ่อแม่พี่น้องเจ้าไม่สน แล้วแม่หนูน้อยเฟิงอวิ๋นล่ะ นั่นเลือดในอกเจ้าเลยนะ เจ้าก็ไม่สนด้วยหรือ”

“ฮ่องเต้จะลองลงมือดูก็ได้เพคะ สองครั้งก่อนคนยังตายไม่พอ ครั้งหน้าลองส่งคนมาเพิ่มอีกสิ”