กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คิดบัญชี
คำพูดของต้วนหลีมีแต่น้ำเสียงประชดประชันเสียดสี ไม่มีคำดีๆ เลยสักคำ ฟังแล้วบาดหูอย่างยิ่ง
เสิ่นลั่วชี้หน้านางแล้วตะคอก “ต้วนหลี! เจ้าอย่าให้มันเกินไปนักนะ”
ต้วนหลีปรายตามองเขา “อยู่นี่ ไม่ได้หูหนวก ไม่ต้องตะเบ็งเสียงดังขนาดนั้น! รู้ว่าเจ้ามีอารมณ์ แต่ก็อย่ามาแผลงฤทธิ์ใส่ข้า! คนเสียงดังไม่ได้แปลว่าเป็นฝ่ายถูกเสมอไปหรอกนะ บางทีที่เสียงดังน่ะมันแปลว่ากำลังร้อนตัวต่างหาก”
แต่เดิมเสิ่นลั่วคิดเพียงว่าต้วนหลีแค่นิสัยเอาแต่ใจและรักสนุกไปหน่อย พอมาถึงเมืองหลวงแล้ว เรื่องก็น่าจะจบๆ กันไปได้ เขาจึงกระตือรือร้นมาเพื่อจะขอคืนดี