กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ปิดคดี
ที่แม่นมหลิวให้ชุนเฟิงลงไม้ลงมือก็ไม่ได้ทำสุ่มสี่สุ่มห้า นางสั่งสอนด้วยเหตุผลก่อนค่อยลงมือ ตบแล้วก็คือตบฟรี
ต่อให้อวี้สื่อมาเห็นก็พูดอะไรไม่ได้ คุณหนูจวนจวิ้นอ๋องบุกมาระรานถึงจวนองค์หญิง โดนตบปากสั่งสอนแค่นี้ก็นับว่าเกรงใจมากแล้ว
พอตกดึก ชุนเฟิงก็เอาชุดพรางสีดำมาให้นางเปลี่ยน เอาผ้าคลุมหน้า แล้วพานางเหาะข้ามกำแพงจวนออกไป
นางเอามือปิดปากผ่านผ้าคลุม มองเถาอีกับเถาเอ้อร์เอากระสอบคลุมหัวเหลียงเย่าพี่ชายของเหลียงจู แล้วลากเข้าไปในตรอกซอยอย่างตื่นเต้นสุดขีด
ชุนอวี่ส่งท่อนไม้ให้นางอันหนึ่ง ชี้ไปที่เหลียงเย่า เป็นสัญญาณบอกว่านางลงมือได้เลย แต่อย่าส่งเสียง
หย่งหนิงกำท่อนไม้แน่น พยักหน้าด้วยความประหม่า ขาสั่นพั่บ ๆ ค่อย ๆ เดินเข้าไปหากระสอบที่มัดไว้แน่นหนานั้น