การแสดง

การแสดง

ชีหลีใจเย็นกับองค์หญิงหย่งหนิงมาก ค่อย ๆ วิเคราะห์ให้นางฟังทีละประเด็น หย่งหนิงฟังจนเคลิ้มตาม เหมือนจะเริ่มเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว

ที่แท้การเลี้ยงคนสนิท เลี้ยงที่ปรึกษาเอาไว้ มันมีประโยชน์แบบนี้นี่เองหรือ

หย่งหนิงนึกถึงบรรดาคนสนิทที่ตัวเองเลี้ยงไว้ก็หน้าแดงขึ้นมา พวกนั้นมีดีแค่หน้าตาหล่อเหลา แต่ในหัวกลับว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย

แต่ว่านางก็ไม่ได้โทษคนพวกนั้นหรอก เพราะเดิมทีนางก็เลี้ยงไว้เพื่อปลอบประโลมหัวใจและร่างกาย ไม่ได้กะจะให้มาช่วยคิดแผนการเสียหน่อย

เมื่อก่อนใช่ว่าจะไม่มีใครพูดเรื่องพวกนี้กับนาง เพียงแต่แทบไม่มีใครยอมมานั่งอธิบายเจาะลึกทีละเรื่องให้ฟังแบบนี้

คนเหล่านั้นชอบวางตัวสูงส่ง คอยสั่งสอนตักเตือนนางด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พอนางฟังแล้วก็ไม่ชอบใจ ยิ่งไม่อยากรับฟังเข้าไปใหญ่