กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ฆ่าพี่น้องร่วมสายเลือด
เสิ่นลั่วเห็นความโกรธของนาง แต่ก็ไม่ได้สนใจ พูดต่อไปว่า “ท่านแม่ เดิมทีข้าไม่ได้คิดจะฆ่าเขาเลยจริง ๆ เป็นเขาเองที่น่ารำคาญเกินไป เหลียงเซิงก็เหมือนกัน”
พวกเขาสองคนบินตอมข้าหึ่ง ๆ เหมือนแมลงวันโดยไม่รู้ตัว คิดไปเองว่าน้องชายอย่างข้าเป็นคนอ่อนแอไร้ความสามารถที่น่าสงสาร ใคร ๆ ก็เข้ามาหยอกเล่นได้
“แล้วผลลัพธ์เป็นยังไงล่ะ พี่ชายที่หลงคิดว่าตัวเองเก่งกาจนักหนา แท้จริงแล้วก็เหมือนคนธรรมดาทั่วไป ลงมีดไปทีเดียวก็ตายแล้ว ไม่ได้เรื่องสักนิด”
จะบอกว่าเป็นสวะ ก็ไม่เกินจริงเลยสักนิด...
ตั้งแต่ต้นจนจบ คนที่เก่งกาจมีแค่เหลียงรั่วเวยเพียงคนเดียวเท่านั้น มีเพียงลูกชายของนางที่ไม่ประสีประสา นึกว่าคนอื่นจะไม่กล้าแตะต้องตนเอง