อัจฉริยะ

อัจฉริยะ

เวลานี้เฟิงสิงกำลังนั่งตรวจบัญชีอยู่ในห้องหนังสือของวังบูรพา ถึงจะมีร้านค้าอยู่ร้านเดียว เขาก็ยังตั้งใจตรวจดูอย่างขะมักเขม้น ความจริงก็อ่านไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก จึงต้องคอยถามเสิ่นลั่วอยู่เป็นระยะ

เสิ่นลั่วก็คอยตอบให้ทุกเรื่อง ไม่ได้นึกรำคาญใจเลยแม้แต่น้อย

ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเสิ่นลั่วลูบเคราตัวเองเบา ๆ พลางนึกในใจว่าภาพตรงหน้านี้ช่างน่าดูยิ่งนัก

พอช่วยจัดการเรื่องของเฟิงสิงเสร็จ เสิ่นลั่วถึงได้กลับมาเดินหมากกับเขาต่อ ส่วนเฟิงสิงก็นั่งดูอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบสงบ

เขาเพิ่งจะเริ่มเรียนหมากรุกกับเผยหลิง เพิ่งพอรู้กฎกติกาอยู่บ้าง การนั่งดูพวกผู้ใหญ่เดินหมากกันก็แค่มองดูสนุก ๆ เท่านั้น

เฟิงสิงเพิ่งเคยพบชายผู้นี้เป็นครั้งแรก ท่านพ่อเรียกเขาว่าท่านอาจารย์เฝิง

บนใบหน้าของท่านอาจารย์เฝิงมักจะมีรอยยิ้มจาง ๆ ประดับอยู่ตลอดเวลา ซึ่งตัวเขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเป็นความรู้สึกแบบไหน