กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
พ่ายศึก
ต้วนหลีปรบมือ นึกถึงชาติก่อน ตอนที่ลูกชายเพื่อนสนิทแนะนำตัวเองก็พูดแบบนี้ ให้ความรู้สึกเหมือนเด็กเตรียมอนุบาลเป๊ะเลย
“เสี่ยวเป่า ตาเจ้าแล้ว!”
น้องสาวไม่ยอมน้อยหน้า ยืดอกน้อย ๆ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว บนใบหน้ายังแต้มยิ้มหวานเจี๊ยบ
“สวัสดีทุกคน หนูชื่อเฟิงอวิ๋น ชื่อเล่นคือเสี่ยวเป่า ท่านพ่อของหนูคือเสิ่นลั่ว ท่านแม่ของหนูคือต้วนหลี ท่านพี่ของหนูคือเฟิงสิง หนูเป็นเด็กผู้หญิง ปีนี้อายุสองขวบกับสิบเดือน ขอบคุณทุกคนค่ะ”
พูดจบก็เบิกตากลมโต รอเสียงปรบมือ!
เสิ่นลั่ว “???”
ต้วนหลีปรบมืออีกรอบ แหม ๆ เด็กผู้หญิงนี่แสดงออกได้ดีกว่าเด็กผู้ชายหน่อยหนึ่งจริง ๆ สมแล้วที่เป็นลูกของนาง
จากนั้นก็เดินเข้าไปกอดเด็กทั้งสองคน หอมแก้มฟอดใหญ่คนละที “จุ๊บ! จุ๊บ!”
หอมเสียจนเด็กทั้งสองหัวเราะคิกคักไม่หยุด