กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
รังเกียจ
จินซินตกใจกับคำพูดของต้วนหลีแทบแย่ เปิดปากมาก็จะฆ่าลูกเดียวเลยหรือ
เมื่อก่อนนางก็ไม่ได้ลงมือเด็ดขาดโหดเหี้ยมขนาดนี้เสียหน่อย
เขาอ้อมแอ้มตอบว่า “ข้าไม่ได้คิดจะให้เจ้าไปฆ่าคน ข้าแค่อยากจะแก้แค้นพวกเขา ให้พวกเขาเสียใจที่ทำกับข้าแบบนี้ต่างหาก”
ต้วนหลีเลิกคิ้ว เจ้าคนทึ่มนี่หลุดมาจากไหนกัน อายุป่านนี้แล้ว ยังพูดจาเพ้อเจ้อเหมือนเด็กไม่รู้จักโตอยู่อีก
ต้วนหลีหัวเราะเยาะ “เห็นคุณชายใหญ่จินทุ่มเงินไม่อั้นเมื่อกี้ ข้าก็นึกว่าจะเล่นใหญ่ทำเรื่องสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน ที่แท้ข้าก็เข้าใจผิดไปเอง”
จินซิน “...”
ต้วนหลีพูดต่อ “ที่ว่าเสียใจเนี่ย หมายถึงให้พวกเขารู้ว่าเจ้าจ้างคนมาทำร้ายจนย่อยยับ ให้พ่อแม่เสียใจที่ให้กำเนิดเจ้ามา หรือจะให้พวกเขาเสียใจที่ทอดทิ้งเจ้า มองข้ามเจ้า และเหยียบย่ำเจ้ากันแน่ล่ะ”