ไปหา

ไปหา

เซี่ยตั่วเล่าต่อ “พอโดนแม่ใหญ่ถงลงโทษเสร็จ เถ้าแก่จินผู้เป็นพ่อก็เอายาไปทาให้ คอยปลอบอยู่นานสองนาน บอกว่ายังไงเสียกิจการตระกูลจินในวันหน้าก็ต้องตกเป็นของเขาอยู่ดี”

แถมยังบอกอีกว่า ถงรุ่นเจ๋อน้องรองของเขาคิดจะเอาดีทางรับราชการ ไม่มีทางมาค้าขายแน่นอน ที่ผ่านมาเขาคิดมากไปเองทั้งนั้น

ต่อให้ใช้คนละแซ่ แต่ก็เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดที่ตัดกันไม่ขาด ย่อมต้องคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ไม่ใช่มาคอยระแวงกันเอง

“ก็เลยกลายเป็นว่า โดนตบหัวแล้วลูบหลังด้วยลูกพุทราที่ยังไม่ได้กิน เลยโดนกล่อมจนอยู่หมัดเจ้าค่ะ”

ต้วนหลีคิดว่าก็เป็นเรื่องธรรมดา คนในครอบครัวไม่ว่าพ่อแม่จะลำเอียงแค่ไหน ลูกๆ จะแก่งแย่งชิงดีกันเพียงใด หน้าตาก็ยังต้องรักษาไว้ ปีใหม่ก็ต้องอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาถึงจะดี