กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สมประโยชน์ทุกฝ่าย
หลังจากเหลียงหมิงจูสวมรอยเป็นนางมาได้เดือนกว่า ในที่สุดเหลียงรั่วเวยก็ยอมเปิดปากพูด
“นี่น่ะหรือเหลียงหมิงจูที่เจ้ามองว่าจิตใจดีและอ่อนแอ ข้าไม่ได้ฆ่านาง แต่นางกลับแย่งชิงทุกอย่างที่ข้าทุ่มเทสร้างมาไปจนหมด”
“ถ้านางมีความสามารถจริงก็แล้วไปเถอะ แต่นี่กลับทำราชสำนักเละเทะไปหมด! ฐานอำนาจของบรรพบุรุษกำลังจะพังพินาศคามือนางแล้ว”
เหลียงรั่วเวยพูดประชดใส่เซี่ยงเทียนเหิง ถึงเวลานี้จะสวมเพียงปิ่นไม้กับผ้าฝ้ายสามัญชน แต่นางก็ยังไม่สิ้นความน่าเกรงขาม
แม้จะอยู่ในตำหนักเย็น นางก็ยังดูเหมือนฮ่องเต้ ผิดกับเหลียงหมิงจู ต่อให้ได้นั่งบนบัลลังก์มังกร ก็ยังเหมือนองค์หญิงหมิงจูเมื่อครั้งยังสาวไม่มีผิด
ในตาในใจต้องการแค่ความรักความโปรดปรานจากเซี่ยงเทียนเหิง ไม่ได้สนใจบ้านเมืองเลยสักนิด เอาแต่ทำเรื่องเหลวไหลไปวัน ๆ