เลียนเสียง

เลียนเสียง

อูชุนได้ยินเสิ่นลั่วว่าอาหญิงของตนเช่นนั้นก็คิดจะก้าวไปโต้แย้ง แต่ถูกนางห้ามไว้

อูเหมยไม่ใส่ใจคำประชดของเสิ่นลั่วแม้แต่น้อย แม้เขาจะพูดจาไม่น่าฟัง แต่ก็เป็นความจริง หากคำพูดแทงหูแค่นี้ยังทนฟังไม่ได้ ตัวนางก็คงไม่มีทางเดินมาจนถึงทุกวันนี้

อูเหมยขอโทษเสิ่นลั่วจากใจจริง “คุณชายรองโปรดอภัย ไม่ได้แจ้งล่วงหน้าแล้วบุ่มบ่ามมาถึงเรือน ย่อมเป็นข้าที่ผิด แต่ในสถานการณ์คับขันก็ต้องใช้วิธีการพิเศษ ข้าไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายคุณชายน้อยเลยสักนิด”

ท่านพูดถูก ข้ากับแม่ของท่านมีอุดมการณ์ตรงกัน แต่ตอนนี้ข้ากับเหลียงเซิงพี่ใหญ่ของท่านกลับไปกันคนละทาง ข้าคิดว่าคุณชายรองเหมาะที่จะร่วมทางมากกว่า ไม่ทราบว่าท่านคิดเห็นอย่างไร“”