พบกันอีกครั้ง

พบกันอีกครั้ง

บ้านในตรอกนั้นล้วนปิดการขายด้วยฝีมืออาจารย์ของเฉินเหล่าซานทั้งสิ้น ตัวเขาเองก็ได้ตามไปช่วยวิ่งเต้นทำงานจนได้เงินรางวัลมาไม่น้อย เข้าทำนองที่ว่า สามปีไม่เปิดร้าน พอเปิดทีก็หากินได้ไปสามปี

“เมืองชิงโจวมีตระกูลที่ร่ำรวยใจป้ำขนาดนี้เชียวหรือ”

จินจื่อแสดงความอยากรู้อยากเห็นออกมาได้จังหวะพอดิบพอดี กระตุ้นให้เฉินเหล่าซานอยากเล่าต่อทันควัน

“นายท่านเดาผิดแล้วขอรับ ตระกูลใหญ่ตระกูลนั้นไม่ได้เป็นคนเมืองชิงโจว ได้ยินว่ามาจากเมืองหลวง อาจารย์ข้าเคยบอกว่า เจ้าของบ้านแซ่อู” เขาทำท่าคล้ายจะจำไม่ค่อยได้นัก จึงลังเลไปครู่หนึ่ง

จินจื่อส่งเงินไปให้อีกพวง “รู้หรือไม่ว่าเป็นอูตัวไหน”

คราวนี้เฉินเหล่าซานรับเงินมาด้วยท่าทางไม่ค่อยมั่นใจนัก เขาเกาศีรษะแกรก ๆ ตัวเองอ่านออกเขียนได้แค่งู ๆ ปลา ๆ ไม่กี่ตัว ถามแบบนี้ก็ลำบากเขาแย่