วิ่งหนี

วิ่งหนี

พอเจอสายตาเป็นประกายเร่าร้อนของเสิ่นลั่ว ต้วนหลีก็เผลอหลบสายตาไปนิดหนึ่ง

นางไม่รู้จริง ๆ ว่าจะอธิบายเรื่องสัญชาตญาณกับเขาอย่างไรดี ลังเลอยู่นานสุดท้ายก็ยอมพูดความจริง “ก่อนที่เสิ่นเซวียนจะเอ่ยถึงเจ้า ข้าไม่รู้จักแล้วก็ไม่รู้เรื่องของเจ้าเลยนะ แต่พอเขาพูดถึง ข้าก็เลยให้คนไปสืบดูนิดหนึ่งจริง ๆ”

นางกลัวเสิ่นลั่วไม่เชื่อ เลยยกนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ขึ้นมาทำท่าชิดกันจนแทบไม่เหลือช่องว่างประกอบคำพูด

“แค่ติ๊ดเดียวจริง ๆ เรื่องของท่านแม่เจ้าข้าสืบไม่เจออะไรเลย ไม่ได้หลอกเจ้านะ คนของข้าไม่ได้เก่งกาจขนาดนั้น ส่วนเรื่องฐานะของเหลียงฉี่ ข้าก็อาศัยสัญชาตญาณเดาเอาล้วน ๆ”

แน่นอนว่าไม่ได้เดาส่งเดช ข้าแค่สะดุดตากับคำว่า ‘ฉี่’ ในชื่อเขา เลยนึกไปถึงคำว่า ‘เซิง’ ในชื่อของเหลียงเซิง มันก็หมายถึงการก้าวขึ้นหรือรุ่งโรจน์เหมือนกันไม่ใช่หรือ