กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
อากาศเริ่มเย็น
“นายท่าน นกพิราบสื่อสารของหวังเหลียงบินออกไปแล้ว ข้าสกัดไว้ได้ มันจะฆ่าฮูหยินขอรับ” เหลียงชิงรายงานเสิ่นลั่วในห้องหนังสือ แล้วถามว่าจะจัดการนกตัวนี้ดีหรือไม่
“ปล่อยนกไปเถอะ ลงมือเลยยิ่งดี ถ้าไม่ลงมือแล้วข้าจะกำจัดขี้ข้าของหมอนั่นได้ยังไง” เสิ่นลั่วจ้องเอกสารในมือ พูดไปโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองเลย
เหลียงชิงตกใจอยู่ข้างใน แต่ไม่ได้ถามอะไรเพิ่ม ไม่ได้ห้ามด้วย ฮูหยินเป็นคนดีก็จริง แต่พวกเขาเป็นลูกน้องของนายท่าน ต้องเชื่อฟังคำสั่งนายท่านเท่านั้น คนอื่นไม่สำคัญขนาดนั้น
เสิ่นลั่วทำเป็นไม่เห็นความสงสารเห็นใจของเหลียงชิง ใครจะฆ่าใครยังไม่รู้เลยกังวลไปก็เปล่าประโยชน์