กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ทะเลาะกัน
ตอนที่เสี่ยวอู่พาขอทานเฒ่าตัวมอมแมมไปส่งถึงบ้านสกุลเฉียน เฉียนไหลกับฮูหยินของเขายังทะเลาะกันไม่เลิก
ทั้งสองคนยืนชี้หน้าด่ากัน ต่างฝ่ายต่างก็โทษว่าความอัปยศในวันนี้เป็นความผิดของอีกคน
“เฉียนไหล ไอ้คนขี้ขลาด วันนี้เห็นพวกข้าโดนโบยโดนปรับอยู่กลางศาลแท้ๆ เจ้ากลับไม่กล้าผายลมออกมาสักแอะ!”
“นังหญิงโง่ ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้ามันโง่เง่า วันนี้ข้าผู้เป็นขุนนางจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ โดนเขาจูงจมูกได้ยังไงกัน!”
“ข้าเนี่ยนะโง่? แล้วข้าเพิ่งจะมาโง่วันสองวันนี้หรือไง! ทำไมเวลาเป็นคนอื่นเจ้าถึงไม่สั่งโบยก็สั่งปรับ แต่พอมาวันนี้กลับปอดแหกขึ้นมาได้ล่ะ”
“ยอมรับความจริงเถอะ เจ้ามันก็แค่เต่าหดหัวที่รังแกคนอ่อนแอแต่กลัวคนแข็งข้อ เป็นไอ้เศษสวะไม่ได้เรื่อง!”