ถอนพิษ

ถอนพิษ

เสิ่นลั่วหลับตาลง พยายามปรับลมหายใจเดินกำลังภายใน

บัณฑิตหัวเราะเฮะ ๆ พลางพูดว่า “เก็บแรงไว้เถอะ คิดจะฝืนเดินลมปราณไปก็เปล่าประโยชน์”

ในเมื่อข้าตกลงแลกเปลี่ยนกับเจ้าแล้ว ก็ย่อมรักษาคำพูด จะสนองความปรารถนาสุดท้ายก่อนตายให้เจ้าเอง

จะว่าไป พวกตระกูลใหญ่ผู้สูงศักดิ์กับขุนนางใหญ่ในราชสำนักเนี่ย ใจคอยังเหี้ยมเกรียมและโสมมยิ่งกว่าบัณฑิตอย่างข้าเสียอีก

“แต่ละคนทำตัวเป็นคนดีมีศีลธรรม ปากพร่ำพูดถึงคุณธรรมความถูกต้อง แต่ลับหลังกลับแทงข้างหลังพี่น้องตัวเอง”

บัณฑิตปลิดชีพเปิดสมุดเล่มเล็กต่อหน้าเสิ่นลั่ว โดยเริ่มตั้งแต่หน้าแรก

“ดูสิ เมื่อสิบแปดปีก่อน พวกเราได้รับงานใหญ่ชิ้นแรก คนจ้างก็เป็นขุนนางคนหนึ่งด้วยนะ”

คนที่สั่งให้พวกเราไปฆ่าก็เป็นขุนนางเหมือนกัน ตอนนั้นพวกเรายังไม่กล้าลงมือเพราะกลัวโดนตามแก้แค้น