แข็งข้อ

แข็งข้อ

นายสามต้วนหมิงจางถูกเยี่ยซื่อมองจนขนลุกซู่ รู้สึกเหมือนสายตาของภรรยาที่จับจ้องมาไม่ได้เป็นแค่การมองธรรมดา แต่เป็นภาระหนักอึ้งนับพันชั่ง

แบกรับไม่ไหวหรอก เขาไม่มีปัญญาขนาดนั้นจริงๆ ภรรยาตั้งความหวังไว้สูงเกินไป เขาชักจะรับมือไม่ไหวแล้ว

ต้วนหมิงจางยื่นสองมือออกไปเงียบๆ ประคองหน้าเยี่ยซื่อแล้วจับหันตรง จะมองไปทางไหนก็ได้ ขอแค่อย่ามองเขาก็พอ

เยี่ยซื่อถึงกับพูดไม่ออก...

แม้แต่ฝันยังไม่ยอมให้ฝันเลย เจ้าสามต้วน ช่างรู้จักเจียมเนื้อเจียมตัวดีแท้

อวี๋ซื่อกับโหวซื่ออ้าปากจะพูดอยู่หลายหน แต่ก็โดนต้วนหมิงเฟิงสวนกลับไปทุกที ไม่ได้เปรียบอะไรสักนิด แถมยังหน้าแตกกลับมาอีก

ตอนนี้เลยพากันเงียบกริบ นั่งรอเฉยๆ ไม่พูดไม่จา